czwartek, 7 sierpnia 2014

00. "Złe wspomnienia"

Prolog dedykowany Kasi ;* Dziękuję ci słońce za pomoc ^^ 
Ten prolog nie udałby się bez ciebie <3 


Złych wspom­nień nie mu­sisz brać ze sobą. I bez te­go będą cię prześladować. 

~~~

Jej życie miało potoczyć się inaczej. Miała być szczęśliwa do końca życia. Co się z tym stało? 

Złe wspomnienia, które nadal tkwiły jej w pamięci.

Za żadną cenę nie mogła o nich zapomnieć. Gubiła się w tym wszystkim. 

Tonęła? 
Przerastało?

Jej serce i dusza krzyczały "Nie!", ale jej myśli krzyczały głośniej "Tak!". Z trudem się powstrzymywała, aby o tym nie myśleć. Lecz leżąc w łóżku, pod ciepłą kołdrą, owiniętą szczelnie dookoła jej ciała, cicho łkała. 

Wspominała. Poddała się złym wspomnieniom. 

Chciała o tym jak najszybciej i jak najbardziej o tym zapomnieć. Wymazać to z pamięci. Na zawsze. Chciałaby żyć jak dawniej, jak inni. Bez złych wspomnień, przez które wariowała. Tego nie da się od tak zapomnieć. Sytuacji, która przydarzyła się nastolatce, nigdy nie wymaże ze swojej pamięci. 

To złe wspomnienie będzie prześladować ją już zawsze.

Zapewne chcecie wiedzieć, co takiego się wydarzyło, prawda?

Zgwałcono ją. Pozbawili ją szansy, na normalne życie. Pozbawili ją dziewictwa, przez co już nigdy nie będzie miała dzieci. Pozna wymarzonego chłopaka, będzie chciała mieć z nim dzieci, ale myśl, że nie będzie mogła, sprawiała, że... Już nigdy nie chciałaby poznać tego jedynego. 
Gdy leżała na ziemi, brudna od błota, a jej włosy były mokre od deszczu, posklejane przez pot oraz wodę cieknącą po jej włosach. Jej długie i lśniące włosy po długim czasie bycia na deszczu stały się pokudłaczone. Widok sprawiał, że wyglądała na zaniedbaną, nie mającą żadnego domu, błąkającą się po ulicach, biedną nastolatkę... Jej ciało było mokre przez padający deszcz, oraz spocone przed ucieknięciem strasznym typom, którzy ją gonili. 
Leżąc na dość grubej warstwie liści głośno oddychała, nie wiedząc, do dalej się wydarzy. Jej ręce znajdywały się pod jej plecami, związane. Co umożliwiało jej jakikolwiek ruch. 
Zobaczyła ich. Zbliżających się do niej krok po kroku, ze wstrętnym uśmiechem, który znajdywał się na ich obleśnej twarzy. Zbliżali się coraz bliżej i bliżej, aż stało się. Ból przeszywał ją całą. Krzyczała głośno, wołając o pomoc. Łzy spływające po jej twarzy z bólu komponowały się razem z siąpiącym deszczem, który padał na jej twarz. 
To uczucie było okropne, przerażające. Zamykała oczy z bólu, wołając o pomoc, choć sama wiedziała, że nikt jej nie uratuje, nikt jej nie pomoże... W tamtej chwili czuła, że tych doje ludzi, zniszczyło jej przyszłość... 

"Gwałt nie tyl­ko zos­ta­wia uraz fizyczny, niszczy też psychikę, ot­wierając w niej drzwi no­wego cierpienia, za który­mi sza­leje ogień... Połykając wszystko.
Cier­pisz, krzyczysz.
Chcesz dos­tać jak naj­szyb­ciej klucz. Klucz, który jest czasem."

~~~

Czy przez to, co się wydarzyło chciała dalej żyć? Czy chciała nadal żyć ze świadomością, że jej życie nie jest takie, jakie powinno być? Czy miała na to wszystko siły?

Nie... 

Każdego dnia, chciała o tym zapomnieć. Chociaż na krótką chwilę.
Nie udawało jej się.
Raz, siedząc przy oknie, patrząc przed siebie z pustym wzrokiem, postanowiła coś.
Postanowiła, że wszyscy dookoła niej, bliscy czy też nie, będą cierpieć...
Cierpieć, tak jak ona...

~~~

Więc tak prezentuje się prolog, na który miałam dużo weny. Mam nadzieję, że wam się podoba i wyszedł dość... Tajemniczo? Tak, to chyba dobre słowo. 
Bez pomocy Kasi, nic by się nie udało, więc dlatego dedykuję jej prolog ;* Mam nadzieję, że ci się podoba i wyszedł tak, jak chciałaś <3
Hm... Nie wiecie, kto jest tą dziewczyną ;D Ale spokojnie, dowiecie się już w kolejnym rozdziale, który postaram się dość szybko napisać i opublikować. 
Coś jeszcze. Jeżeli coś brakuje na moim blogu, to piszcie w komentarzu, co wam brakuje.
Jak widzicie, szablon jest i muzyka. Mam nadzieję, że wam się podobają ;* Jeżeli nie chcecie muzyki, to powiedzcie ;) 

To na tyle. 
Pozdrawiam,

Cheryl ♥





17 komentarzy:

  1. Zajmuję <3 To je moja miejscóweczka <3

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jest na świecie taka jedna osoba…
      Osoba, która potrafi sprawić, że się uśmiecham, płaczę, smucę, skaczę z radości…
      Osoba, która potrafi obudzić we mnie każdą emocję, jaką tylko zechce…
      Moja przyjaciółka…
      Poznałam ją dość dawno, ale żaden czas spędzony z nią nie będzie wystarczający…
      Mam nadzieję, że po tym co przeszłyśmy, przetrwamy wszystko…
      Głęboko w to wierzę…
      Kocham ją całym moim serduchem…
      Jest jedyna w swoim rodzaju i bardzo utalentowana…
      Wszyscy ją znacie…
      Oto Cheryl ♥
      Droga Karolinko!
      Po tym jakże „pięknym” wstępie pora przejść do sedna sprawy prawda? ;*A więc do prologu Twojego opowiadania ♥ Jak to już mam w zwyczaju podzielę moją wypowiedź na części xD Tak wiem – monotonna jestem -,- Może jednak dla własnego bezpieczeństwa nie czytaj tego badziewia (czyt. mojego komentarza)? Ja ostrzegam, żeby potem nie było ;*
      Tytuł. Kurde sam tytuł potrafi zaciekawić! ♥ Wspomnienia… Wspomnienia towarzyszą nam zawsze. „Wspomnienia są gorsze niż teraźniejszość, bo już nic z nimi nie możesz zrobić. Musisz je mieć. I to jest straszne” (Ewa Nowak)… Jeszcze gorzej jeżeli ma się złe wspomnienia. A czytelnik wchodzi na bloga widzi napis „Złe wspomnienia” i od razu w głowie pojawia się pytanie „Jakie?!” i zaczyna czytać, pochłaniając się w tym Twoim wspaniałym arcydziele, które Ty nazywasz prologiem ♥
      Dedykacja. Dla mnie. Poważnie?! Ja przecież Ci tylko troszkę pomogłam! I za tę pomoc naprawdę dziękować nie musisz ♥ I ja wiem, że Tobie by się udał, bo jesteś tak utalentowana, że doszłabyś do tego ;* Kto wie? Może nawet byłby lepszy? Nie wiadomo… Ale mimo wszystko dziękuję Ci za dedykację z całego serduszka ♥ Kocham Cię bardzo mocno i czytając takie coś robi mi się ciepło na serduchu, dlatego dziękuję ♥ Jesteś wspaniała ♥
      Carlos Ruíz Zafón na wstępie? Ale cóż… Słowo mądre i piękne ♥ Idealne rozpoczęcie prologu ♥
      A potem… Historia Ludmiły (a) zdradziłaś się linkiem bloga, b) kocham z Tobą pisać na GG) ♥ Jezu dziewczyno… Ja nie wiem skąd Ty bierzesz te wszystkie pomysły?! Nie mam pojęcia, ale cieszę się, że mogę się przyjaźnić z tak utalentowaną osobą ♥ Pomysł i wykonanie zasługuję na Nobla ;3 Masz ogromny talent i oczywiście o tym wiesz prawda? Ale o tym później trochę więcej ;*
      Historia Ludmiły…
      Smutna, przygnębiająca, nie jednego już zmiotłaby z tego świata… Ból, które musiała czuć. To jak cierpiała. To okropne! Ludzie są okropni, wstrętni i paskudni! Niektórzy naprawdę nie zasługuję, żeby żyć na tym świecie… -,-
      Zniszczyli jej psychikę… Pozbawili marzeń, pozbawili planów na przyszłość, pozbawili pogody ducha… Zabili ją…
      I wreszcie ból przeradza się w gniew i nienawiść… Nie pragnie już niczego tylko zemsty… Nie wie na kim, więc ucierpią wszyscy…Tak… Biedna ma nadzieję, że to przyniesie ulgę… Ale czy tak będzie? Wątpię… W końcu dusząc w sobie uczucia i prawdziwego siebie, nie można być szczęśliwym… ;c Ale co jej się dziwić? Cierpiała dużo bardziej od innych… Nie otrzymała pomocy, nikt jej nie uratował, a potem nie pomógł zapomnieć… Więc konsekwencje musiały w końcu nadejść… I nadeszły…
      Historia smutna, ale też na swój sposób przepiękna… Te wszystkie uczucia i emocje, wyrażone w cudowny sposób. Sprawiają, że czytelnik przenosi się do świata bohatera, że wczuwa się w jego sytuację, że przeżywa wszystko sam… Dziękuję Ci za to Karo ♥

      Usuń
    2. Dopisek. Cheryl miała dużo weny ;D Oj i to widać kochana ♥ Ale wierzę, że będziesz jej miała tyle samo na następne rozdziały ♥ Jak nie to wiesz gdzie pisać ;* Ale wątpię w to „nie” xD ;3 Tajemniczy prolog sam w sobie jest na pewno i nie dałoby się domyślić o kim jest historia, ale sama wiesz – link i pisanie z Tobą odsłoniły mi rąbka tajemnicy ♥ Ale błagam Cię nie pisz, że bez mojej pomocy „nic” by się nie udało! Błagam! Jesteś tak utalentowana, że prędzej czy później napisałabyś to sama i to zapewne jeszcze lepiej niż jest teraz (jeżeli tak się w ogóle da) ♥ Ale mimo to za dedyka dziękuję tym moim serduchem ♥ Podoba, podoba i to baaaaardzooooooo ♥ Kocham go po prostu ♥ Wyszedł o niebo lepiej, niż mogłam się spodziewać, ale się nie dziwię – Ty go pisałaś, więc to było wiadome ♥ No tak jakby wiemy, to znaczy ja wiem i chyba dużo innych osób już też xD Ups? ;* Ale rozdział mimo to masz szybko napisać i opublikować! Kate Cię tak ładnie prosi *o* Plooooooseeeee ♥ Mi przecież nie odmówisz, prawda? ;* Uhmmm… Brakuje?! Ja się przesłyszałam czy jak?! Na Twoich blogach nigdy nic nie brakuje, więc błagam Cię przestań żartować kochanie ♥ Szablonik i muzyka cudowne, ale po Tobie się można było tego spodziewać ♥ Jedyne czego bym więcej mogła chcieć to… Zakładki „Zapytaj bohatera” i „Bohaterowie” w przyszłości ♥ Ale to tylko takie moje widzi mi się, więc się nie przejmuj ;* A muzyka niech zostanie ♥ Przecież bez muzyki ten świat byłby beznadziejny ♥ No może nie do końca, bo byłabyś jeszcze Ty i Twoje blogi *o*
      To na tyle? Nie jeszcze nie… Przecież obiecałam, że wrócę do Twojej osoby ♥ A więc… Mam nadzieję, że wreszcie uwierzyłaś w swój talent ♥ Obie doskonale wiemy, ze piszesz naprawdę genialnie, wspaniale, świetnie, fajnie, cudnie, fenomenalnie, perfekcyjnie, idealnie ♥ No masz w to uwierzyć! Jesteś jedyna w swoim rodzaju! Oryginalna osóbka ze wspaniałym sercem i głową pełną pomysłów ♥ Jesteś wspaniała! ♥ Mądra, inteligentna, pomysłowa, oryginalna, szalona, zwariowana, pomocna, koleżeńska, przyjazna, cierpliwa, kreatywna, jedyna w swoim rodzaju ♥ Skarbie kocham Cię za to jaka jesteś i nie oczekuję od Ciebie żadnych zmian ♥ Jedyne czego oczekuję, o co proszę, to żebyś nigdy nie odeszła, bo jest dla mnie naprawdę ważna ♥ Jesteś jakąś częścią mnie, mojego serca, mojej duszy… A czy można funkcjonować tracąc część siebie? Można, ale jest to na pewno dużo trudniejsze i dlatego proszę… Nie odchodź ♥ Kocham Cię bardzo ♥ Mam nadzieję, że w końcu w siebie uwierzysz ♥ Jesteś dla mnie ogromnie ważna i wierzę, że razem możemy wiele przetrwać ♥
      Kocham Cię bardzo mocno ♥ Czekam na rozdział 1 napisany przez Twoje zgrabne rączki ♥
      Przesyłam buziaki ;*
      Kasia
      P.S. Czy ja Ci już pisałam, że jesteś niesamowita? ♥
      P.S.2. A że Cię kocham? ♥
      P.S.3. Nie płaczesz prawda? Powiedz, że nie ;* Uśmiechasz się prawda? Prawda? ♥
      P.S.4. Zanudziłam Cię co nie? Zdecydowanie nie nadaję się do pisania czegokolwiek ;/
      P.S.5. Jeszcze raz Ci napiszę, że Cię kocham, jesteś wyjątkowa i masz uwierzyć w siebie ♥♥
      P.S.6. Zrozumiano?! ;*
      P.S.7. Mam nadzieję, że tak, bo nie chcesz poznać mojego gniewu ;3
      P.S.8. Taki żarcik ^^
      P.S.9. Będę kończyć, bo chyba chcesz już, żebym Ci napisała na GG, że skończyłam i możesz czytać ♥
      P.S.10. A wiesz, że byłam pierwsza? Bo zapomniałam o tym wcześniej napisać xD ^^
      P.S.11. Mykam już naprawdę ;*
      P.S.12. Ostatni raz piszę – kocham Cię ♥
      P.S.13. W sensie ostatni raz w tym komie, a nie, że w ogóle xD
      P.S.14. Teraz już na serio kończę xD
      P.S.15. Trzymaj się skarbie ♥ Do następnego koma? Nie xD Wcześniej będziemy pisać na GG ^^ To papatki kochanie ♥ Bay ♥

      Usuń
    3. O ja pierdykam :O
      Miśku, nie trzeba było!
      Rozumiesz, że ja teraz przez ciebie płaczę?
      Nawet nie wiesz, jak ja kocham twoje długaśne komentarze, które dodają mi pełno motywacji oraz energii na pisanie dalszych rozdziałów ^^
      A jakiego ja banana na twarzy miałam jak zobaczyłam ten mega komentarz *-* Ojejku... Wzruszyłam się, wiesz?
      To wszystko co tam napisałaś... Ahh <3
      Jedyne co mogę powiedzieć to DZIĘKUJĘ CI ZA WSZYSTKO KOCHANA <3
      To właśnie ty jesteś moją energią, nadzieję... Dziękuję ci za to <3
      Przepraszam, że tak krótko, ale nie wiem co mam z siebie wydusić ;x
      Ja też się kocham ♥
      Do następnego ciołku ty mój kochany! ;*

      Pozdrawiam cię misiu,
      Cheryl ♥

      Usuń
    4. Skarbie trzeba było, oj trzeba ♥
      Ale miałaś nie płakać! Nie przeczytałaś PS? Na następny raz napiszę to na początku ;*
      Uuuuu ♥ Ale cię cieszę ^^
      Ale chyba w końcu taki jest właśnie cel komentarzy co nie? ;*
      Ja też Ci za wszystko dziękuję ♥ Ale Ty nie musisz tego robić, bo zasługujesz na wszystko co najlepsze ;*
      I nie jest krótko ;3 Jest tak jak trzeba ^^
      Kocham bardziej ♥
      Całuski ;*
      Twój ciołek Katarina ♥

      Usuń
  2. O matko, osłupiałam. O.o
    Jeszcze nigdy zadem prolog nie wywołał aż tyle moich emocji.
    Jeszcze po żadnym nie mogłam ażtak doczekać się pierwszego rozdziału.

    Wyszedł tajemniczo. A szablon piękny. <3
    Wszystko jest tak cudownie opisane.Ręce całe mi drżą a po policzkach spływają łzy. Tyle emocji. Bólu cierpienia i strachu.
    Nie mogę doczekać sie pierwszego rozdziału. ;*
    Te amo
    Madzia <3

    OdpowiedzUsuń
  3. A opowiadanie bedzie chyba o Ludmile. Świadczy o tym adres. XD

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ojejku, Madzia <3
      Dziękuję ci za ten śliczny komentarz, brakowało mi ich <33
      Dziękuję z całego serca, że tak myślisz ^^
      Bardzo się starałam, aby taki wyszedł, więc dziękuję ;*
      Lecz to nie znaczy o tym, że mi się podoba to, co napisałam ;>

      Taak, domyśliłaś się ;cc Nie przemyślałam o tym linku xDD Spostrzegawcza jesteś ;>

      Dziękuję jeszcze raz za komentarz i pozdrawiam,
      Cheryl ♥

      Usuń
  4. That's me, Daddy! Od dzisiaj mówię na Ciebie tata ;> Czemu nie ma tutaj emotek...? ;c Mam nadzieję, że tym razem zadziała komentowanie bo piszę ten komentarz trzeci raz, więc, no... STOP:Ty tu napisałaś arcydzieło, a ja bzdury tutaj piszę! ;o Rączka mnie boli.. GRRR! Znowu ;/ Po pierwsze: prolog świetny, aż za bardzo ♥ Nie da się Go lepiej napisać ♥ AR-CY-DZIE-ŁO ♥ CU-DO-WNY ♥ KO-CHAM TEN PRO-LOG ♥ Czemu tak piszę? O_o Oryginalniejszego prologu nie czytałam *o* Trafiłaś w dziesiątkę jeżeli chodzi o fabułę ♥ Najbardziej mi się podoba, że ten blog o Ludmil bo.. mało osób o Niej piszę i mam nadzieję, że rozdział będzie szybko :D Ale to chyba nie koniec :D Chciałam powiedzieć, że masz wielki talent i Go nie zmarnuj, dobrze? ;* No mam nadzieję, że nie ;* Nie przejmuj się, że nie wyrobisz... Przecież najlepiej żeby rozdział był długi i byś Go dodawała co tydzień, a nie co dwa dni i krótki, prawda? No tak ;* Mam nadzieję, że ten komentarz jest już wystarczająco długi i Cię nie zanudzam, bo muszę już Ci lapka oddawać byś rozdział pisała ;* Więc... Do następnego ;*
    Pozdrawiam ;*
    Libria ♥

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję kwiatuszku za ten długi komentarz ;*
      Czekaj... Długi? O.o
      To chyba najdłuższy komentarz, jaki napisałaś! Wielkie brawa! ;*
      Hm... No jeszcze raz ci dziękuję, ale muszę się z tb nie zgodzić, bo to, co ty tam wypisywałaś nie jest prawdą ;p
      Dzięki za komka i pozdrawiam,

      Cheryl ♥

      Usuń
  5. Droga Che...Karolinko,miałam przestać nazywać Cię Cheryl xD
    Nom,nom ale przechodząc do Prologu.
    Jest IDEALNY,bo Ty go napisałaś *-*
    Szczerze,nie spodziewałam się jakiegoś gwałtu wchodząc w link.
    Spodziewałam się kolejnego fantasty,nie wiem nawet dlaczego.
    Aaaaaa...
    A kiedy rozdział ? <3
    Czeekam z wielką niecierpliwością !

    Twoja wierna fanka xdd Kala ;*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hahah, spokojnie... Możesz mówić do mnie jak tam chcesz. Moje imię to w końcu nie żadna tajemnica xD
      Ojejku, dziękuję ci bardzo za te wszystkie słowa *-*
      Dziękuję też, że wpadłaś i napisałaś komentarz! ;*

      Pozdrawiam,
      Cheryl ♥

      Usuń
  6. Zyskałaś Nową Czytelniczkę!
    Julia jestem ;)
    I juz cię Lovciam
    Biedna ta istotka
    Wywnioskowałam że to Lu <3 Biedactwo
    Czy znajdzie swojego księcia ?
    Czy będzie nim Feduś?
    Czy będzie Fedemiłcia?
    Tyle pytań a tak mało odpowiedzi
    Pozostało tylko czekać ....

    Nina :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kolejna obserwatorka *-*
      Bardzo ci dziękuję za komentarz <3

      Cheryl ❤️

      Usuń
  7. Jejku dotarłam.
    Przepraszam!
    Przepraszam!
    Przepraszam!
    Przepraszam!
    Przepraszam!
    Trochę późno, ale lepiej późno niż wcale. ;D
    Prolog boski, z resztą jak wszystko co piszesz, ale o tym już zapewne wiesz.
    Buziaki i życzę weny;*
    Ruda;*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie musisz przepraszać, naprawdę ;*
      Dziękuję ci bardzo za komentarz, ale ja z twoimi słowami i tak się nie zgadzam ;3

      Pozdrawiam,
      Cheryl ❤️

      Usuń